Polanica-Zdrój - miasto, uzdrowisko, wczasowisko, a zarazem znaczący ośrodek turystyczny. Zgodnie z podziałem terytorialnym Sudetów, znajduje się na terenie Sudetów Środkowych w Kotlinie Kłodzkiej, w obrębie dwóch jednostek fizyczno – geograficznych: Gór Stołowych i Gór Bystrzyckich. Umowną granicę między nimi stanowi rzeka przepływająca przez Polanicę – Bystrzyca Dusznicka.
GRANICE MIASTA: Granice administracyjne miasta na północy sięgają szosy Nr 8, dalej
biegną na południe przez Lipnik (wzniesienie 541 m. w pn. części stoliwa
Szczytnika), Piekielną Górę, Wysoki Kamień, przez Piekielną Dolinę, stokami
Wolarza i Kamiennej Góry, po czym za Sokołówką i Nowym Wielisławiem - grzbietem
Wzgórza Marii, przez dolinę Bystrzycy Dusznickiej na pn. do szosy Nr 8 .
Miasto zajmuje powierzchnię 1722 ha.
KLIMAT:
Korzystne położenie geograficzne powoduje, że panuje tu klimat podgórski
charakteryzujący się łagodnymi zimami i dość ciepłymi, słonecznymi latami.
Średnia roczna suma opadów wynosi 682 mm. Najwyższe opady występują w lipcu -
102 mm, ale jednocześnie jest on miesiącem najcieplejszym, o średniej
temperaturze 16°.
Najpogodniejszym miesiącem jest wrzesień, najzimniejszy zaś luty przy średniej
temperaturze -4°. Najniższe opady notuje się w styczniu i październiku.
Roślinność i zwierzęta:
Stoki gór otaczających
Polanicę (czyli Gór Stołowych i Gór Bystrzyckich) porasta las dolnoreglowy.
Dominuje tu świerk, ale ostatnio wprowadzane się inne gatunki drzew, w celu
urozmaicenia składu lasów: buki, jawory, jodły, jarzębiny i modrzewie. Sosna
porasta stosunkowo jałowe gleby wytworzone na piaskowcach i marglach (z których
zbudowane są całe Góry Stołowe) – m. in. Szczytnik, Piekielna Góra. Z kolei na
Wzgórzu Marii dosyć często występuje również brzoza. Stoki Gór Bystrzyckich (m.
in. Wolarz i okolice) porasta w większości monokultura świerka. Lasy świerkowe
generalnie dominują w całych Sudetach – zostały bowiem zasadzone po intensywnym
wyrębie lasów, po XVIII wieku, czyli po czasie największego zapotrzebowania na
surowiec drzewny (wykorzystywany głównie przez liczne huty „górskie”, jakie
powstały w tym czasie na terenie praktycznie całych Sudetów).
Na podmokłych terenach Sokołówki oraz
na pograniczu Polanicy i Bukowej dosyć licznie występuje olcha szara. Na łąkach
i śródleśnych polanach pełnik europejski zwany różą kłodzką. Na tych samych
stanowiskach zakwita zimowit jesienny. Bogaty zespól florystyczny występuje na
łące przy granicy Bukowej i Piekielnej Góry (wsi). Rośnie tu ciemierzyca
zielona, ostrożeń łąkowy i warzywny, rdest wężownik, goryczka orzęsiona i oset
dziewięćsil bezłodygowy, Na łąkach Sokołówki oraz koło Pokrzywna rosną różne
odmiany storczyka. Na łąkach całego obszaru występuj ą różne odmiany dzwonków,
przebiśniegów, pierwiosnków, a w lasach konwalia majowa i konwalia dwulistna.
W centrum uzdrowiska rozciąga się Park
Zdrojowy, przechodzący w park leśny. W 1991 roku został on wpisany do rejestru
zabytków. Rosnące tu skupisko rododendronów o pow. 04 ha jak i liczne drzewa
znajdujące się w mieście, zaliczane są do pomników przyrody. Występują też
magnolie, sumaki octowce i piwonie krzewiaste.
